රුධිර පරපෝෂිතයෝ | The blood parasites

අමනතුංග ලේ දන්දීම ගැන ගොන්පාට් එකක් ලියල තියෙනව. කප්පරක් පොටෝ එහෙමත් දාල තියෙනව. හබැයි ඒවා මුස්ලිම් අය සංවිධානය කොරපුවා වුණාට ලේ දෙන්නේ මුස්ලිම් අය බව පෙන්වන්ඩ සාක්කි නෑ. මේ ලිපිය කලින් ලියපු එකක්. අමනතුංගට දැන ගන්ඩ එක්ක, ලේ බැංකුවෙන් ගත්තු දත්ත එක්කම තමයි මේ ලිපිය ලියල තියෙන්නේ. අමනතුංගගේ අසූචි බුදින එහෙයියො රෑනටයි, සිංහල නම් වලින් අමනතුංගව අප් කොරන හම්බ හැත්තටයි මේක කියෝල ඕනේ නං සංවාදෙට එන්ඩ ඇහැකි. තවදෙයක් කියන්ඩ අමතක වුනා! කුරාණයේ 5:32 සුරාව දාලා ඒකෙන් ලේ දන්දීම අනුමත කොරනවයි කියල අම්නතුංග “wishful thinking” පාරක් දානවා. මොකද කුරාණය ලියන කාලේ රුධිර පාරවිලයනය ගැන මොකෙක් වත් දැනන් හිටියෙ නෑ. අනික අමනතුංග කියන විදියට 5.32 ඔක්කොම මිනිස්සුන්ට අදාල නෑ. ඒක අදාල වෙන්නේ ඊශ්‍රායෙල භූමියේ දරුවන්ට. ඒ කෙනෙක් එක මිනිහෙක් මැරුවොත් ඒක මනුස්ස සංහතියම මැරුවා වගේත්, එක් කෙනෙක් බේරා ගත්තොත් ඒ මනුස්ස සංහතිය බේරා ගත්තා වගේ කියලත් කියනවා. ඔන්න කියවලම බලන්ටකෝ.

5.32 On that account: We ordained for the Children of Israel that if any one slew a person – unless it be for murder or for spreading mischief in the land – it would be as if he slew the whole people: and if any one saved a life, it would be as if he saved the life of the whole people. Then although there came to them Our apostles with clear signs, yet, even after that, many of them continued to commit excesses in the land.

රාළ මෙහෙම කියන කොට කට්ටිය බලයි රාළ දොස්තරෙක් වෙලාවත් ද කියල. රාළට නම් දොස්තරෙක් වෙන්න අමාරුයි (නිදි මරන්න බෑ!), ඒ වුනත් මේ ලිපිය ලියද්දී රාළගේ මිත්‍ර දොස්තර මහත්තුරු හා නර්ස් නෝනලා කීප දෙනෙක් ගේ උදවු නම් ලබා ගත්තා. අපි අද කතා කරන්නේ ලංකාවේ ලේ දන්දීම ගැන හා මුස්ලිම් අයගේ ඒ සඳහා තියෙන ආකල්පය. මේක දැකලා සමහර අය රාළට බනියි. නැත්නම් ජාතිවාදෙ අවුස්සනවා කියයි. ඒත් රාළ කියන්නේ ඇත්ත. තිත්ත වුණත් මේක තමයි ඇත්ත. බෞද්ධයෝ හා හින්දු අයගේ ආගමෙන් ම ඉන්ද්‍රිය පරිත්‍යාගය මහා පිනක් විදියට පෙන්වලා තියෙනවා. දෙවියන් හමුවට යන විට පරිපූර්ණව යා යුතු බවට මතයක් තියෙන නිසා ඉස්ලාම් හා ක්‍රිස්තියානි ආගම් වල ම විදිය අනුබල දීමක් කරන්නේ නෑ. මේ එක එක අයගේ ලේ දීම හා නොදීම ගැන බලන්න ඕන නිසා රාළ රට වටේ තියෙන ලේ බැංකු කීපයකින් දත්ත ටිකක් එකතු කර ගත්තා. ලේ දන් දීමේදී ජාතිය හා ආගම සටහන් කර ගත්තත්, ලේ ලබන අයගේ ජාතිය හා ආගම සටහන් කරන සිරිතක් නෑ. කතාව ඇත්ත බව රාළ දැන ගත්තේ රුධිර පාරවිලයනයට ඉල්ලුම් කරන ෆෝරමයේ ජාතිය හා ආගම ලියන්න කොටුවක් නැති නිසා. ඒ වුනත් මුස්ලිම් අය නම් වලින් හඳුනා ගැනීම පහසුයි. නමුත් අනික් ආගමිකයන් එහෙම කරන්න බෑ. ඒ හින්දා මේ දත්ත මුස්ලිම් හා මුස්ලිම් නොවන ලෙස අපි බෙදනවා. මේ දත්ත ලබා ගත්තු ඉස්පිරිතාල මොනවද කියලා රාළ කියන්නේ නෑ. මොකද මේවා නියම අවසරයකින් තොරව “හොරෙන්” පන්නපු දත්ත නිසා. මේ වගේ පර්යේෂණයක් කරන්න ලේසියෙන් කවුරුවත් ඉඩ දෙන්නේ නෑ, මොකද එක එක අයගේ බඩේ තියෙන බිජු හෙළි වෙන නිසා. ලේ දන් දීපු අය වගේම ඒ ලේ පැකට් එක ලැබූ කෙනාගෙ නමත් අන්තිමට ලේ බැංකුවේ පොතට එනවා. රාළ පරිශීලනය කලේ අන්න ඒ ලේඛණය.

ඔන්න ඔය විදියට තමයි ලේ ලැබූ අය හා ලේ දුන් අයගේ සංඛ්‍යා. බැලූ බැල්මට පේන කාරණේ තමයි මුස්ලිම් අය ලේ දන් දෙන්නේ කොච්චර අඩුවෙන්ද යන වගත්, ඒ වුණාට ලේ ලබා ගැනීමේදී එහෙම අඩුවක් දකින්නට නැති වීමත්.

ලේ දන් දීම

මුස්ලිම්                      65 (4.28%)

මුස්ලිම් නොවන      1453 (95.72%)

ලේ ලබා ගැනීම

මුස්ලිම්                      137 (17.34%)

මුස්ලිම් නොවන      653 (82.66%)

මේ දත්ත වලට අනුව මේ රෝහල් වල ලේ පරිත්‍යාගකරුවන් අතරින් මුස්ලිම් අය ඉන්නේ 4.72% යි. නමුත් ලේ ආදායකයින් අතරින් 17.34% ක් මුස්ලිම්. බැලූ බැල්මටම මේ දත්ත වලින් පේන දේ තමයි මුස්ලිම් අය රෝග තත්ව සඳහා ලේ ලබා ගත්තත් ඒ වෙනුවෙන්වත් ඔවුන්ට ලේ දන්දීමට ඕනෑ කමක් නැතිකම. නමුත් කෙලින්ම නොම්මර දිහා බලලා තීරණ ගැනීම විද්‍යාත්මක ක්‍රමය (කුරාණයත් විද්‍යාත්මකලු, බි.පෙ.සි.) නොවන නිසා රාළ කයි වර්ග පරීක්ෂාවකින් මෙ සංඛ්‍යා අතර සම්බන්ධතාවක් තියෙනවද බැලුවා. රාළට ලැබුණු p අගය 10 (-148) වෙනි බලයේ එකක්. ඒ කියන්නේ p -> 0 විදියට පෙන්වන්න පුළුවන්. ඉහත දත්ත වල වෙනසක් ඇතිවීම අහඹුවකින් සිද්ධ වෙන්න තියෙන ඉඩ බින්දුවයි දශම බින්දු එකසිය හතළිස් හතක එකක්! ඒ නිසා මුස්ලිම් අය ලේ දීම කරන්නේ අඩුවෙන් බව සක්සුදක් සේ පැහැදිලියි. මේකට හේතුව මොකක්ද? පැහැදිලිව ආත්මාර්ථකාමී බව. තමන්ගේ වැඩේ කෙරුණු පසුව හිමින්ම මාරුවී යාම වෙන්නත් පුළුවන්. හරක් මස් සම්බන්ධ ප්‍රශ්නෙදි වෙන්නෙත් මේ විදියම එකක්. දුප්පත් සිංහල මිනිහා, දෙමළ මිනිහා හදන හරකා, ඔවුන්ට සල්ලි අමාරුවක් වෙච්ච වෙලාවට මිළට ගන්නේ තම්බි මුදලාලි. අරගන්න හරකා යන්නේ මස් කඩේට. මේකෙන් වෙන්නේ රටේ කෘෂි කර්මාන්තයට තියෙන ගව සම්පත වැනසෙන එක. මුස්ලිම් අයට මස් කන්න තියෙන අයිතියට රාළ ගරු කරනවා. ඒත හරකා කන්නම ඕනේ නම් හරක් ෆාම් එකක් හදාගෙන මසට හදලා කන එකයි තියෙන්නේ. නැතුව කුඹුරක් කරන්න ඉන්න හරකා අමාරු වෙලාවක තුට්ටු දෙකට අරන් යන එක නෙවෙයි.

මෙහෙම බලද්දී මුස්ලිම් අය රුධිර පරපෝෂිතයන් බව පැහැදිලියි. මුස්ලීම් අම්මලාට ළමයි හම්බ වෙන්න ගිහින් අමාරු වුනහම දෙන්නේ සිංහලයන්ගේ / දෙමළුන්ගේ ලේ. ඒ වෙලාවට කෆීර්ලගෙ ලේ ගන්න නම් හොඳයි, හැබැයි හොඳින් ඉන්න වෙලාවට මිතුරන් වශයෙන් ගන්න නරකයි. මේකට විසඳුම මොකක්ද? මේ විදියට අපේ හරක බාන ඉඩම් විතරක් නෙවෙයි ලේ ටිකත් මොවුන් කොල්ලකා ගන්නවා නෙවෙයිද? ඇයි මොවුන්ට ලේ දෙන්න එන්න බැරි? රාළ නම් හිතන්නේ මේකේ වගකීම තියෙන්නේ දොස්තර මහත්තැන් / නෝනලා අතේ කියල. හම්බයෙක්ට ලේ දුන්නොත්, ඒ පවුලේ කෙනෙක්ට ගිහින් ලේ පරිත්‍යාග කරන්න දොස්තරලා බල කරන්න ඕන. නැත්නම් මිනිස්සු දවසක මේක තේරුම් අරන් ලේ දෙන එක නවත්තයි. එදාට උඩ බලන් ඉන්න වෙන්නේ ඔක්කොටම. එක්කෝ දොස්තරලා මේක ගැන වගකීම ගන්න ඕන, නැත්නම් අනික් අය පැනගෙන ගිහින් ලේ දෙන එක නවත්තන්න ඕන. රාළ දැන ගත්ත විදියට මඩකලපුවේ, ත්‍රිකුණාමලේ වගේ රෝහල් වලට ලේ බැංකු වලට මොනම එකෙවත් ලේ දෙන්න එන්නේ නෑ. ලේ ගෙන්නා ගන්නේ අනික් ප්‍රදේශ වලින්. ඔන්න ඔහොම තමයි හම්බයන්ගේ රුධිර පරපෝෂීතාවය!

Advertisements
This entry was posted in ඉස්ලාම්. Bookmark the permalink.

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ WordPress.com ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Twitter picture

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Twitter ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Facebook photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Facebook ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Google+ photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Google+ ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )